یه آسمون غروب و غم یک شب بی سپیده دم

                 اینه تموم سهم من از آدما و از  خودم

تنهایی های تکراری خلوتم رو پس می زنن

                 وقتی که  افکار جدید خلوت من رو می شکنن

وحشتی  از  جنس  عذاب  تلقی  ما از خدا

                  عبور   بی رحم    زمان    تلاقی   ثانیه  ها

فریادی از جنس سکوت صدا رو از من می گیره

                   فریاد  آزادی  من  قبل  از  تولد  می میره

اینه  تموم  سهم  من  از  خودم  و  از  آدما

                زندونی از جنس غرور  حصاری از جنس خدا

************************************************ 
 

ای اونکه با وجود تو ترانه هام جون می گیرن

              ابرای بی خیال دل خیال بارون می گیرن

تو بودی و وجود من فقط به خاطر تو بود

              تو   ای سرود زندگی دلیل هر بود و نبود

ای که تو و صدای تو شکستن تو سکوت من

             شکستم با شکست تو بیا و این دل رو نشکن

تو رو خدا بببخش من رو آدمه و صد اشتباه

               عادت ماست پشیمونی:یه توبه و هزار گناه 

 ببخش به حرمت دلی که دادی و شکستمش

               به حرمت پنجره ای که روی دنیا بستمش

 یه فرصت تازه می خوام این دیگه بار آخره

               ببخش به خاطر دل  و  خاطره  ای  که  میگذره

سلام