وقتی نگاه پنجره                            با وحشتی تازه گره

می خورد  می خواند از جنون         شاعر و شعری باکره

در ذهن او جان می گرفت             در ذهن گنگ شاعر  ِ

این بیتهای بی هدف                  این واژه های مسخره

پشت نگاهی که فقط                 تشویش بود و دلهره

تکرار می شد وحشت  ِ            تکراری ِ هر منظره

و شاعری جان می سپرد        در دفتری بی خاطره

پ ن : طبق آخرین تحقیقات ها!!! طبع شعر حقیر ارتباطی مستقیم

 با میزان پشت کنکوریتم دارد