لعنت به این اتاق تنگ

که تمام پنجره هایش نسبی اند

و وسعت مناظرش این قدر گشاد است

که خودت را تویش گم می کنی

و خدا که توی سرت وول می خورد

گول می مالی

سرت را

تا ماست مالی کنی وحشتت را

از اتاق

از پنجره ( گشادی اش )

و از کوچه (که همیشه به بن بست می رسد )