که من هنوز پنجره ای به روی دیوار شبم

که این هجوم تیرگی رسانده جان را به لبم

و  داد می زنم تو را که داده ای مرا به باد

به دست داغ زندگی که من هنوز در تبم

و بستری که تر شده از این همه شرم حضور

 عرق بریز و مست شو ‌ که بس کن این همه قلم↓

به روی این ورق نزن که حکم زندگی دل است

و تو که بٌر نخورده ای میان دستهای غم↓

برای بردن دلــــم تقلبـــی تازه شدی

و رو نشد شاه دلـــَـت برای بی بی دلم

و من ندیده باختم به بازی کثیف تو

که من هنوز پنجره ای به روی دیوار شبم

نطق خارج از دستور :

شرکت در جشنواره ی شعر استانی یک پنجره ناگهان ( البته تنها به عنوان تماشاچی )

علاوه بر آبمیوه و کیک مجانیش یک مزیت دیگه هم داشت : من رو به طرز فجیعی به

خودم امیدوار کرد